Onderscheiding

Onderscheiding van het Carnegie Heldenfonds gekregen

In december 2010 kreeg ik voor mijn optreden een onderscheiding van het Carnegie Heldenfonds, mijn schoonzus Jenny van Zon had me voorgedragen. De stichting Carnegie Heldenfonds onderscheidt of beloont personen die met gevaar voor eigen leven het leven van anderen hebben gered of pogen te redden

Mijn Verhaal
Als in mei 2010 van de A12 naar de A2 afbuig zie ik ter hoogte van de afslag naar de A2 een auto te water, en trapt meteen op de rem. Ren de wagen uit, ondertussen mezelf van mijn t-shirt verlossend ren ik richting de waterkant. Ik duik het ijzige (4 graden) naar benzine smakende water in. Samen met twee andere attente helpers proberen we de klem geraakte bestuurder via de achterruit die we kapot hebben geslagen te bevrijden.

Maar het noodloot slaat toe, de kofferbak sprint door de druk open. De bestuurder die bijna uit de auto was werd daardoor terug geworpen in de auto. Vanaf dat moment was binnen enkele seconde de auto vol gelopen met water en verdwenen.

Ik keek een van de andere jongens aan en ik dook onderwater met mijn laatste krachten ben met mijn armen de auto ingegaan en voelde toen iets mijn hand vast pakken. Ik heb toen met al mijn kracht deze man onderwater via de zijruit uit de auto getrokken de 56-jarige Rotterdammer was volkomen in paniek geraakte en kon ook nog eens niet zwemmen.

Na diverse keren zelf door hem naar de bodem geduwd te heb ik zelfs verwogen of om hem los te laten. Ik dacht even of hij of ik, dan is de keuze zo gemaakt. Maar een dame langs de kant riep hou vast hou vast, dit was ook de enige die te hulp kwam. De diverse mensen die we de moeite namen om te stoppen langs de snelweg reageerde niet op mijn vraag of er iemand kon helpen. Mensen vonden het leuk om foto’s te maken op het moment dat wij deze man van een verdrinkingsdood tracht te redden. Na dat de man op het droge gebracht hadden heeft deze dame zich over hem ontfermd tot de ambulance, Politie en Brandweer terplekken waren om assistente te verlenen.

Vreemde vond ik dat zelf politie mij gewoon lieten gaan, wel naam noteert maar achteraf onderkoeld gewoon in mijn natte kleren naar huis ben gereden. Chef van dienst in Gelderland belde de zelfde avond met de melding va bedankt en we nemen later nog contact met je op.

Maar tot de dag van vandaag niks meer vernomen, ik ben zelf toen gaan zoeken via politie Utrecht, KLPD en via iemand van KLPD in Zeist ben ik ruim een half jaar achter de gegevens van deze persoon gekomen en weet ik dat de man het goed maakt.

Facebook Reactie(s)